korfbalwereld

Grote ogen kijken me aan wanneer ik vertel dat ik mee doe aan een selectietraining voor het Oost district. ,,Dus je kán ook echt korfballen ?!" Op mijn beurt mag ik uitleggen dat mijn vereniging nu eenmaal niet zo groot is en het dus geen kunst is om voor zoiets geselecteerd te worden.
Dus daar sta je dan, als derde klasse hobbykorfballertje tussen hoofdklassespelers met een net iets te hoog knotje, gespierde kuiten en een net iets te groot ego. Althans.. dat is mijn eerste indruk. Nu is die altijd fout, zo ook deze keer. Na een tijdje samen gespeeld te hebben blijken deze mensen ook aardig te kunnen zijn. Ze wijden alleen hu hele leven aan een spelletje waarbij het erom gaat een balletje door een rond geval te gooien. Daar kunnen ze verder ook niets aan doen.. Ik vind het wel apart dat ze er echt álles aan doen om beter te worden. Terwijl, hoe hoog je ook speelt, aan korfbal zal je nooit veel verdienen.

,Wanneer ik na afloop onder de douche beken dat ik niet eens geselecteerd zou willen worden, omdat ik écht geen zin heb om zoveel tijd aan korfbal te besteden valt een pijnlijke stilte.. Ze begrijpen me echt niet. Ik ben een allochtoon in korfballand.