Laffie ?!

Een paar jaar geleden kreeg m'n oudste broer iets met de vrouw die nu zíjn vrouw is. Toen zij voor het eerst bij ons kwam eten (en m'n moeder het nieuwste servies had klaargezet) wilden ze ons al graag laten weten dat dit serieus was. Elke zin sloten ze af met "he, lieverd/liefste/schat?"
Dikke prima, niks mis mee. Maar als je dat elke zin gebruikt krijg je op een gegeven moment behoefte aan variatie. Zo waren ze bij het volgende bezoek al overgeschakeld naar het Engels; "he, love/darling" et cetera.
Maar ook dit bleek op een gegeven moment te gaan vervelen. Wanhopig zoekend in de uitgeputte bronnen van inspiratie hoorde ik mijn broer op een gegeven moment "Lafste" tegen z'n geliefde zeggen. Hallo ?! Is dat nog een compliment?
Maar mijn oren begonnen pas echt te klapperen wanneer ik ze "he, Laffie?" tegen elkaar hoorde te zeggen. Laffie! dat klinkt niet als een koosnaampje, dat klinkt als een konijn met flaporen!